Saturday, September 12, 2009
Wednesday, May 6, 2009
అమ్మ కోసం ఓ రోజు ............
నేను నిషేధించిన తల్లుల దినం
మళ్ళీ మళ్ళీ వస్తూనే వుంది
ఎండి మోడైన బంజరు
పెను ఉప్పెనకి ఉక్కిరి బిక్కిరైనట్టు
ఈ ఒక్క రోజూ
తల్లి ఉనికి చిగురిస్తుంది
హేపీ మదర్స్ డే 'మమ్మీ '....
వేల సంవత్సరాల కవచాల్ని చేధించుకుని
బతుకు పిరమిడ్ లోంచి
ఈ ఒక్క దినమే బయటికొస్తుంది
****************
ఏడాదిగా కనిపించని కొడుకుని
ప్రేమగా తల నిమురుదామనుకుంటే
అంతరాల రాతి గోడలా
కంప్యూటర్ స్క్రీన్ చేతికి తగులుతుంది
కొన్ని క్షణాల అనంతరం
ఇంటర్నెట్ కొడుకు అంతర్దానమవుతాడు
************************
మాతృత్వపు ముఖం మీది
వార్ధక్యపు ముడతల మెట్ల మీదుగా
అందలం ఎక్కిన చిట్టి తల్లి
ఇప్పుడు తల్లి తనాన్నే నిలదీస్తుంది
కడుపు తీపి సాక్షి గా
గాయపడ్డ తల్లి హృదయం
పిల్లల మరుగుజ్జు పెద్దరికం లో
శైశవత్వపు శకలాల కోసం
జీవిత కాలం వెతుక్కుంటూనే వుంటుంది
ఈ ఒక్క పూట మాత్రం
తనని మాతృ 'దేవతని 'చేసినందుకు
గుండె కేకు ని ముక్కలు చేసి
ప్రేమగా పిల్లలకి పంచి పెడుతుంది
తల్లి మీది ప్రేమ కర్టెసీగా మారినా
లౌక్యం తెలియని పిచ్చితల్లి
మళ్ళీ నత్తలా
అమ్మతనం లోకి దూరిపోతుంది
నేను నిషేధించిన ఈ దినం
మళ్ళీ మళ్ళీ వస్తూనే వుంది
తల్లిని తూట్లు పొడిచి పోతూనే వుంది.........
-హేమలత పుట్ల
Monday, April 6, 2009
జ్ఞాపకాల తెరలు
చిన్నప్పుడు నిద్దట్లో
అమ్మ కప్పిన పైట కొంగు వెచ్చదనం
ఒక జ్ఞాపకమై
నా భుజాల చుట్టూ
శాలువాగా చుట్టుకుంటుంది
మూర్తీభవించిన యక్షిణి లా
ఆమె ఎక్కడో వుంటుంది
నేను మాత్రం
తియ్యటి పలకరింపుల మాధుర్యాన్ని
జ్ఞాపకాల బైనాక్యులర్స్ లోంచి చూస్తుంటాను
గుండె గాలి పటమై
చెట్టూ కొమ్మల్లో రప రప మంటున్నప్పుడు
బ్రతుకు భుజమ్మీద
పసి పాప నై జారిపోతున్నప్పుడు
ఒక పిల్ల తెమ్మెరలా
అమ్మ నన్ను వీపు నిమురుతుంది
అప్పుడు పాల బువ్వలు తినిపించిన
అరిటాకు చేతులు
సుఖ దు:ఖాల గోడలను కట్టీ కట్టీ
రాటు దేలిన ఆకు రాళ్ళవుతున్నాయి
అప్పుడప్పుడూ
గుండె గుభిల్లున జారి
ఇంటి పెరట్లో బాదం కాయలా రాలి పడుతుంది
ప్రేమ పలకరింపులు
పురాతన అవశేషాలై
తుప్పు పట్టి చూరు కింద పడుంటాయి
గాట్లు పడిన హృదయానికి
మాసికలు వేసీ వేసీ విసిగి పోతున్నప్పుడు
ఒక అస్పష్ట భావమేదో
నన్ను నిలువెల్లా తూర్పార బడుతుంది
ఇప్పుడు నేను
సమూహం లో ఏకాకినై
శూన్యపు రెక్కల కింద
పిల్ల కాకినై ఒదిగి పోతుంటాను
ఒక్క అమ్మ మాత్రమే
నన్ను మనిషిని చేసి
జీవిత రహ దారిని చూపుతుంది
నేను తప్పటడుగు లేస్తూ
అమ్మ చిటికిన వేలు పట్టుకుని
జీవన రేఖల సరిహద్దులు
కొలత వేస్తుంటాను.
-పుట్ల హేమలత
('నీలి మేఘాలు'స్త్రీవాద కవితా సంకలనం నుంచి)


